Ręka ozdobiona misterną ornamentyką za pomocą henny na pierwszy rzut oka może zachwycić. Być może wywoła skojarzenia z jakimś świętem, szczególną okazją, dla której dekoruje się ciało w ten sposób w określonych kulturach – indyjska sztuka zdobienia ciała henną nosi nazwę Mehndi, a ozdobne wzory wykonuje się m.in. z okazji ślubu. Gdy jednak zatrzymać się przy tym plakacie chwilę dłużej, odszyfrowywanie kolejnych scen zaczyna niepokoić. Wzór da się odczytać niczym komiks pozbawiony tekstu, który w tym przypadku jest zbędny. Na tle drobnych znaków znacząco wybijają się postaci kobiety i mężczyzny: kobieta jest ciągnięta za włosy, jakaś ręka ściska twarz innej, kolejna słucha agresywnego krzyku męża.

Dyskryminacja i szeroko rozumiana przemoc wobec kobiet niemal nigdy nie wychodzi poza próg domu, ze względu na poczucie wstydu, co uwarunkowane jest systemem norm społeczno-kulturowych. Przypuszcza się, że w Indiach jedna na trzy kobiety doświadczały przemocy fizycznej i były zmuszane do seksu lub były wykorzystywane przez jednego z członków rodziny. Przemoc domowa w Indiach uzależniona jest m.in. od wieku (szczególnie młody wiek zamążpójścia), wykształcenia, pochodzenia etnicznego, religii, statusu społeczno-ekonomicznego, dostępu do mediów i od tego, czy kobieta pracuje. Kobieta w Indiach – w dużej części przypadków – od urodzenia jest pod kontrolą mężczyzny: najpierw ojca, potem męża lub syna. Taki sposób traktowania kobiet jest przekazywany z pokolenia na pokolenie.

Kampania ma na celu uświadomienie kobietom możliwości walki z tym problemem, ponieważ często nie zdają sobie one sprawy z faktu, że wszelkiego rodzaju nadużycia względem nich są wykroczeniem. Jest to też próba wskazania na problem i uczynienia go widocznym. Akcja ma również wskazać na poważne konsekwencje zdrowotne powstałe w wyniku przemocy.

Kornelia Machura