Gwiazdeczka za 23zł to klacz, która przerobiona do postaci zmielonego mięsa leży na tacce w supermarkecie. Całkowita ilość zabitych koni na mięso na świecie wynosi rocznie ok. 4.728.000.

Co roku tysiące koni wywożonych jest z Polski na rzeź, a następnie przerabianych na mięso. Konie zanim zawisną na rzeźnickich hakach przeżywają okropne męczarnie w transporcie trwającym ponad 80 godzin.

Konie były i są jedzone na świecie. Jedzenie mięsa koni było w większości kultur związane z niecodziennymi okolicznościami. W kulturach anglosaksońskich, romskich, w Ameryce Łacińskiej z wyjątkiem Meksyku, a także w Indiach, mięso koni określa się mianem „taboo food” – „jedzenia zakazanego”, głównie ze względu na fakt, że dawniej uciekano się do zabijania koni na mięso tylko w czasach głodu, wojen lub innych kataklizmów. Koninę kojarzono także z biedą – ludzie którzy żywili się mięsem koni nie mogli sobie pozwolić na „lepsze” jedzenie np. wieprzowinę lub wołowinę.

W Europie krajami nieprzyjaznymi koniom są przede wszystkim Włochy, głównie południowe – tam koncentrują się rzeźnie koni (transportowanych głównie z Polski), Francja, gdzie także istnieją wyspecjalizowane rzeźnie dla koni (w tym koni sprowadzanych z Polski), a od niedawna zachęcają do wzmożonej konsumpcji koniny poprzez akcje propagujące rzekome cudowne właściwości tego mięsa Belgia, Niderlandy, Malta oraz Szwecja.

Polska, podobnie jak Hiszpania i Rumunia – kraje o znikomej konsumpcji koniny – są głównymi eksporterami żywych koni do ww. krajów na rzeź.

Kampania "Na ratunek koniom" ma na celu zwrócenie uwagi opinii publicznej na dramatyczny los koni oraz możliwość włączenia się w ich ratowanie wraz z Fundacją Viva! Petycję w tej sprawie można podpisać tutaj.