"Dzieciństwo bez przemocy" to ogólnopolska kampania z 2001 roku zorganizowana przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie "Niebieska Linia" oraz Fundację Dzieci Niczyje i organizacje, które zawiązały koalicję na rzecz przeciwdziałania zaniedbywaniu i krzywdzeniu dzieci.

Przemoc wobec dzieci i ich złe traktowanie jest poważnym problemem społecznym. Potwierdzają to badania. Aż 60% dorosłych Polaków stosuje kary fizyczne wobec swoich dzieci do 19 roku życia; 34% pacjentów lecznictwa odwykowego stwierdza, że w okresie intensywnego picia używało przemocy fizycznej wobec dzieci, a 50% stosowało przemoc psychiczną. (badania z 2000 roku)

Adresatem kampanii byli przedstawiciele służb i instytucji pracujących z dziećmi oraz udzielających pomocy dzieciom krzywdzonym (pedagodzy, pracownicy świetlic socjoterapeutycznych i środowiskowych, psycholodzy, pracownicy socjalni, policjanci, przedstawiciele służby zdrowia, księża i inni), przedstawiciele władz lokalnych, rodziców oraz opinii publicznej.

Za cele kampanii organizatorzy przyjęli:
— zwiększenie społecznego zaangażowania w sprawy przeciwdziałania przemocy wobec dzieci;
— edukację społeczną dostarczającą wiedzy o zjawisku krzywdzenia dzieci i sposobach radzenia sobie z tym problemem;
— promocję pozytywnych rozwiązań merytorycznych, organizacyjnych, prawnych i związanych z przeciwdziałaniem przemocy wobec dzieci· motywowanie społeczności lokalnych i instytucji do podejmowania działań na rzecz dzieci krzywdzonych;
— ulepszanie systemu pomocy rodzinom oraz rozwijanie konstruktywnych umiejętności i postaw rodzicielskich.

Rozpoczęcie kampanii poprzedziła V ogólnopolska konferencja „Powstrzymać przemoc wobec dzieci” (grudzień 2000 r.) oraz szkolenia realizatorów (ambasadorów kampanii) działań lokalnych (styczeń – marzec 2001 r.)

Kampania trwała od marca do grudnia 2001 r. W jej ramach prowadzono działania lokalne (debaty, konferencje, happeningi, koncerty, festyny, przemarsze, wystawy) oraz działania edukacyjne w mediach. Medialna część kampanii trwała od 30 marca do 31 lipca 2001 roku. W tym czasie w kampanię zaangażowało się 37 stacji telewizyjnych, 113 rozgłośni radiowych i ponad 200 czasopism lokalnych i ogólnopolskich, w których ukazało się ponad 900 artykułów na temat krzywdzenia dzieci. Emitowany był spot telewizyjny i dwa spoty radiowe. Na ulicach miast pojawiło się ponad 1.000 billboardów oraz ponad 3.000 city ightów. Do II etapu kampanii (wrzesień – grudzień) włączyło się wydawnictwo Edipresse, które przygotowało i przesłało do 7.000 przedszkoli plakat "Dzieciństwo bez przemocy". W ramach kampanii dokonano dystrybucji ponad 20 tys. plakatów i 150 tys. ulotek i plakatów edukacyjnych.

Przekaz kampanii trafił do 75 % respondentów (badania przeprowadzone przez OBOP w listopadzie 2001 r.). Najczęściej były to osoby między 20. a 49. rokiem życia. Aż 95% badanych uznało, że kampania była potrzebna. Kampania była szeroko zakrojona akcją edukacyjno – medialną. Nagłośnienie problemu przemocy wobec dzieci połączone z edukacją społeczną w tym zakresie dało bardzo dobre rezultaty. W czasie kampanii bezpośrednimi działaniami objęto ponad 10 tys. osób. Do koalicji na rzecz kampanii przystąpiło 847 podmiotów, w tym 585 instytucji i 262 osoby prywatne.

Kampania „Dzieciństwo bez przemocy” została kilkakrotnie nagrodzona. Otrzymała Złote Pałeczki w kategorii „reklama społeczna” na festiwalu w Portoroż, nagrodę NIPTEL 2001 (za medialny wyraz perspektywicznego myślenia, za przeciwstawianie się złu i odpowiedni dobór formy i treści przekazu) oraz Złote Orły 2001 w kategorii reklama społeczna.
M.Czerepak