Gdy zostanie już tylko jeden lew, słoń czy nosorożec, nie ma sensu go ratować. Hasło "There’s no point saving the last lion (elephant, rhino) on earth" staje się zrozumiałe i przestaje budzić kontrowersje dopiero w kontekście tego, co zostało przedstawione w kolejnych ujęciach przedstawionych na cyfrowym billboardzie – ocalenie ostatniej żyjącej jednostki nie przedłuży życia całego gatunku. Dlatego niepokoić powinien fakt wymierania młodych zwierząt, które jako słabsze osobniki, nieprzystosowane jeszcze do życia, umierają szybciej, chociaż stanowią podstawę dla żywotności danego gatunku. Ich śmierć prowadzi do bezpowrotnego, nieodwracalnego i ostatecznego rozstrzygnięcia.

Reklamy wyświetlane na cyfrowych billboardach powstałe w ramach kampanii fundacji Born Free oparte zostały na takim samym scenariuszu. W każdym spocie występuje trójka przedstawicieli danego gatunku: dwoje młodych osobników i jeden dorosły. Po chwili młode osobniki znikają, a w polu widzenia pozostaje tylko najstarszy z ukazywanych lwów, nosorożców lub słoni. Problemu tego nie można traktować jako mało ważnego albo odległego, niewymagającego refleksji. Fundacja Born Free podjęła próbę przypomnienia, że los zwierząt zależy w największym stopniu od ludzi, którzy coraz częściej są obojętni wobec tego, co dzieje się ze zwierzętami zamieszkującymi tereny Afryki.

Brak odpowiedzialności zapewne w ciągu kliku, kilkunastu lat zaprowadzi do podobnego scenariusza, jak ten zaprezentowany w kampanii fundacji, która została założona przez dwójkę brytyjskich aktorów właśnie po podróży do Afryki. Bill Travers i Virginia McKenna zdecydowali się powołać do życia fundację, która pomogłaby chronić dzikie zwierzęta przed ich wykorzystywaniem ze strony kolekcjonerów kości słoniowej, naturalnych skór, handlarzy i polujących na zwierzęta dzikie, zagrożone wymarciem.

O ostatecznym kształcie kampanii zadecydowali przedstawiciele agencji reklamowej WCRS. Autorem zdjęć jest George Logan. Nieco przewidywalny obraz (znikanie zwierząt ze spotu ma symbolizować ich znikanie w rzeczywistym wymiarze w przyszłości), dzięki uzupełnieniu o bardzo sugestywny komentarz, może przemówić do widza i uwrażliwić go na potrzeby istot, o których w codziennym życiu nie pamięta.

Anna Lis