– Postanowiłem rozkręcić w Polsce latanie dla niepełnosprawnych – mówi pilot Adam Czeladzki. Od słów szybko przechodzi do czynów, bo inicjatywa rzeczywiście się rozwija: są już pierwsi chętni, przystosowany do potrzeb niepełnosprawnych ośrodek szkoleniowy w Lesznie, instruktorzy. Do rozwinięcia skrzydeł brakuje jedynie szybowca. Koszt dwuosobowego szybowca Duo Discus, który może być przystosowany do ręcznego sterowania, przekracza 100 tys. euro – stąd potrzeba znalezienia sponsorów.

Wbrew wielu obiegowym opiniom, nie każdy kandydat na pilota musi cieszyć się idealnym stanem zdrowia. Kwestie te regulują przepisy JAR FCL 3 dotyczące wymagań medycznych związanych z uzyskaniem licencji. Badania 2 klasy z ograniczeniami pozwalają m.in. na latanie w warunkach bezpiecznego pilotażu (pilot rezerwowy) oraz w samolocie z systemem dwusterowym lub też z systemem ręcznego sterowania – takie rozwiązania pozwalają na zdobycie licencji również przez osoby z niepełnosprawnością ruchową.

Inicjatywy zrzeszające niepełnosprawnych miłośników sportów lotniczych doskonale funkcjonują w wielu innych krajach. W Stanach Zjednoczonych mają długą tradycję – organizacja International Wheelchair Aviators powstała już w latach siedemdziesiątych. Na kontynencie europejskim prym w ułatwianiu niepełnosprawnym pilotom pokonywania ich ograniczeń wiodą Francja i Wielka Brytania. Idea zatacza coraz szersze kręgi także w innych państwach, np. projekt Handflight, prezentowany tutaj na filmie, działający od 2007 roku w Szwajcarii organizuje coroczne tygodniowe spotkania niepełnosprawnych pilotów z różnych krajów.

Autor polskiego projektu, Adam Czeladzki, podczas Szybowcowych Mistrzostw Polski w sierpniu 2009 roku uległ wypadkowi, w wyniku którego obecnie porusza się na wózku. Nie było to jednak powodem do rezygnacji z pasji – w styczniu tego roku wrócił z dwumiesięcznej wyprawy szybowcowej do Gariep Dam (RPA).
J.Ślusarska

Nazwa projektu:
„Latanie dla niepełnosprawnych”

Zasięg (kraj/kraje):
Polska

Autor:
Adam Czeladzki

Data:
01/2011