Przygarnięcie cudzego dziecka nie jest sprzeczne z pełnią macierzyństwa, co pięknie pokazuje ta subtelna, pełna ciepła reklama, przecząca obiegowym opiniom – szczególnie tym, które wyznaje się w Indiach.

Dzieci zamieszkujące kraje rozwijające się (w tym i Indie) są pozbawione odpowiedniej opieki. Większość z nich dorasta na ulicy, gdzie muszą kraść i prostytuować się, aby przeżyć, a główną ich rozrywką są środki odurzające. Takie dzieci, gdy dorosną, nie mają dużych szans na normalne niezwiązane z patologią życie. Z kolei dzieci sprzedane w ramach handlu ludźmi, co nie jest rzadkością, mają mniej niż 50 % szans na powrót do normalnego życia. Prawdopodobieństwo zawarcia przez nich małżeństwa i założenia rodziny jest bardzo niska – trudno im funkcjonować w społeczeństwie nie popełniając przestępstw czy nie popadając w nałogi. Szansą dla tych dzieci byłaby adopcja przez lepiej sytuowanych mieszkańców Indii, ale adoptowane dzieci uważane są powszechnie za obce i gorsze.

W Indiach maleje odsetek par adoptujących dzieci, a zaledwie 10 na 40 par chce adoptować dziewczynki. To zjawisko, sprawia, że kobieta w Indiach zostaje uprzedmiotowiona i odsunięta od społeczności. Dziewczynki dorastające na ulicy bardzo często trafiają w ręce handlarzy ludźmi, a gdy osiągają pełnoletność są zabijane lub porzucane. Równie powszechne jest zabijanie noworodków płci żeńskiej.

Kampania pod prostym hasłem "Zaadoptuj dziecko" przeprowadzona na początku 2008 roku przez indyjski oddział organizacji Children Of The World ukazywała – wbrew panującym przekonaniom – adopcją jako coś dobrego i pięknego, w pełni porównywalnego z biologicznym rodzicielstwem. Pokazywała, że macierzyństwo adopcyjne nie różni się od naturalnego – jest szansą na szczęśliwe życie zarówno dla rodziców, jak i dziecka.
J.Trakul