„Witaj wagino” oraz „Ściągnij spodnie i rozłóż nogi” pięknie wyróżniają się wielkością i typografią spośród całego gazetowego tekstu. Trudno takich haseł nie zauważyć. Kampania organizacji The National Cancer Society Malaysia realizowana w trzech odsłonach – "Przewodnik po częściach intymnych" "Prawdziwa historia" i „Zabawa, cytologia i coś takiego jak HPV" – miała na celu promocję badań cytologicznych, które są kluczowe w profilaktyce raka szyjki macicy. W celu przyciągnięcia uwagi odbiorcy kampania wykorzystywała dwuznaczne i prowokacyjne hasła a następnie, już w nieco bardziej rzeczowy, aczkolwiek niepozbawiony humoru sposób, informuje o działaniu kobiecych narządów płciowych, przyczynach powstawania raka szyjki macicy, jego profilaktyce i mitach związanych z cytologią.

Główną przyczyną zachorowania na raka szyjki macicy jest wirus HPV (wirus brodawczaka ludzkiego), który jest jedną z najczęstszych infekcji przenoszonych drogą płciową. Szacuje się, że nawet 8 na 10 kobiet przynajmniej raz w ciągu swojego życia ulegnie zakażeniu wirusem HPV. System immunologiczny człowieka może zwalczyć samoistnie większość z około 100 znanych typów tego wirusa. Dwa z nich są „uparte” i mogą prowadzić do zmian nowotworowych w obrębie szyjki macicy, stanowiąc poważne zagrożenie dla zdrowia kobiety. Regularne wykonywanie badań cytologicznych umożliwia wykrycie raka szyjki macicy we wczesnym stadium jego rozwoju i daje kobiecie szansę na jego całkowite wyleczenie.

Zleceniodawcą kampanii jest organizacja charytatywna The National Cancer Society (NCSM), działająca w Malezji od 1966 roku. Zapewnia ona edukację, pomoc i wsparcie osobom dotkniętym chorobą nowotworową. Styczeń 2011 roku został ogłoszony przez organizację miesiącem walki z rakiem szyjki macicy, który jest drugim, co do częstotliwości występowania nowotworem u malezyjskich kobiet.

Niewątpliwą zaletą kampanii jest umiejętność mówienia o poważnym problemie raka i ryzyku zakażenia wirusem w nieszablonowy i zabawny sposób, bez wykorzystywania emocji strachu. Twórcy kampanii rzeczowo i przystępnie wyjaśniają odbiorcy najważniejsze aspekty choroby, nie popadając przy tym w „medyczny bełkot”.
D. Wilk