Dziewczynka zakłada wyraźnie za duże buty na wysokim obcasie, następnie siada przy toaletce mamy i zaczyna się malować. Mała bohaterka jak wiele innych w jej wieku bawi się w dorosłą kobietę; zakłada więc odpowiedni strój i dodatki, chce wyglądać jak mama, która staje się wzorem dla dorastającej córki. Niestety, nie wszystkie wzorce wynoszone z domu są dobre.

Widz dowiaduje się, że bohaterka ma na imię Lea i chce wyglądać jak swoja mama, jednak zaskakującą pointę spotu, którego wykonawcą jest szwajcarska agencja Publicis, stanowi widok dziewczynki, która pociągnąwszy usta czerwoną szminką postanowiła podkreślić w swoim makijażu także oczy, a właściwie jedno z nich, w taki sposób, że do złudzenia przypomina ślad widoczny po pobiciu. Scenę wieńczy komunikat: “Domestic violence rarely has only one victim. Don`t let it get that far” ("Przemoc domowa rzadko dotyczy tylko jednej ofiary. Nie pozwólmy, by to zaszło tak daleko").

Kampania ta, której celem jest przeciwdziałanie przemocy domowej mimo swej prostej formy i spokojnej scenerii, w której toczy się akcja spotu, podkreśla ważne przesłanie i ukazuje przemoc domową z nowej perspektywy, a więc obierając punkt widzenia nie tylko bezpośredniej ofiary, ale także osób bliskich, w tym wypadku dziecka, które poprzez bycie świadkiem przemocy i krzywdy wyrządzanej matce, również staje się ofiarą. W ten sposób nadawca kampanii, szwajcarska organizacja Frauenzentrale (Centrum kobiet), skłania odbiorcę nie tylko do oczywistego przeciwdziałania przemocy domowej, ale także do głębszego zastanowienia się nad wzorcami zachowań, które przekazywane są potomstwu, a także wpływy przemocy nie tylko fizycznej, ale i psychicznej na młodą osobę, oraz tego jak trudna sytuacja w rodzinie, związana, jak w tym wypadku, ze znęcaniem się nad matką, może wpływać na psychikę dorastającego człowieka. Znaczący jest też fakt, iż przestrzeń ukazana w spocie przypomina raczej wnętrze zamożnego domu, niż mieszkanie osób zazwyczaj kojarzonych z patologicznymi zachowaniami. Kampania walczy zatem z popularnym stereotypem, podkreślając, że zjawisko to może dotyczyć każdej rodziny, niezależnie od pozycji społecznej jej członków.

Frauenzentrale to organizacja, która walczy o i reprezentuje prawa kobiet, dąży do równości płci, stanowi platformę dyskusji o społecznej pozycji kobiet. Na poziomie struktur lokalnych współpracuje z samorządami, zapewnia porady prawne oraz organizuje centra dla kobiet, w których pomocy mogą szukać ofiary gwałtu czy przemocy domowej. Organizacja założona została w 1920 roku, jednak wciąż poszerza zasięg swoich działań jednocześnie zachęcając kobiety do aktywnego uczestniczenia w życiu społecznym, kulturalnym czy politycznym.

Ewa Zasada