Konsumpcja gałki ocznej na cmentarzu to perspektywa przygnębiająca, szczególnie jeśli widzi ją jej właściciel. Troska o ciało zawsze odgrywała istotną rolę w życiu człowieka. Lusterka, naczynia do balsamów, czy nawet grzebienie znane były już starożytnym Egipcjanom. O ciało dbano nie tylko za życia – starano się również zachować jego dobrą formę po śmierci. Służyć temu miała mumifikacja, którą praktykuje się po dziś. Dzięki balsamowaniu przywódcy: Stalin, Mao Zedong, Kim Ir Sen, ale także i Piłsudzki mieli być wieczni. Wraz z rozwojem nauki pojawiły się również nowe możliwości. Najbardziej znaną jest krionika, czyli zamrażanie zmarłego, z nadzieją, że w przyszłości, gdy medycyna się rozwinie, będzie można go przywrócić do życia. Plotki głoszą, że takiemu zabiegowi poddał się m.in. Walt Disney.

Wszystkie te metody nie są jednak w pełni skuteczne. W przeciwieństwie do tego, do czego zachęca hinduski Bank Oczu. Dzięki tej organizacji organ odpowiedzialny za postrzeganie przez człowieka świata ma szansę nadal być aktywnym. Baharat Eye Bank pomaga i zachęca do ofiarowania po swojej śmierci oczu potrzebującym. Skorzystaliby z tego liczni niewidomi, którzy stanowią 1,5% populacji Indii oraz 2,5 miliona dzieci cierpiących z powodu braku należytej opieki (w tym odpowiednich okularów). Większość okulistów pracuje w miastach, podczas gdy 40% osób z problemami wzroku to mieszkańcy wsi. By liczba ofiarowywanych oczu uległa zwiększeniu, na zlecenie Banku, agencja 1pointsize przygotowała kampanię promującą oddawanie tego cennego organu potrzebującym.

Kampania nie odwołuje się jednak do pobudek altruistycznych, lecz wykorzystuje strach związany z kondycją ciała po śmierci. Reklama przedstawia mieszkające pod ziemią na terenie cmentarza robaki, które właśnie przygotowują się do skonsumowania gałek ocznych. Autorzy przekazu podkreślają, że właśnie taki los czeka organy zmarłego. A przecież "Twoje oczy zasługują na lepsze życie pozagrobowe. Oddaj je" – brzmi hasło reklamy.

Szanse dla oczu są bardzo duże – 90% wszystkich operacji przeszczepu rogówki, wykonywanych każdego roku, skutecznie przywraca widzenie ludziom cierpiącym na ślepotę rogówki. Ludzkie oczy (35 tysięcy rocznie) i rogówki są również wykorzystywane do badań naukowych i edukacji. Badania nad jaskrą, chorobami siatkówki, powikłań związanych z cukrzycą i innymi zaburzeniami wzroku nie mogą podlegać symulacjom – mogą być prowadzone tylko na prawdziwym ludzkim oku. Oddanie oczu przyczyni się zatem nie tylko do przywrócenia komuś wzroku, ale też do powstawania nowych lekarstw i metod leczenia.
P. Sienkiewicz