Minutowy film, którego oglądanie sprawia ból, jednak coś powoduje, że widz go nie przerywa. W trakcie trzech kolejnych spotów widać czarno-białe obrazy twarzy kobiet, napięte od emocji. Przez 58 sekund ekran zajęty jest mimiką ofiar przemocy. Zaciśnięte usta, próba powstrzymania łez, bezsilność, rozpacz, wstyd, żal. Ascetyczny obraz i muzyka pozwalają na pełne wybrzmienie przekazu, czyniąc kampanię Instytutu Marii de Penha wyrazistą i do bólu przekonujacą.

Napięcie obniża hasło: "The longer you wait the more it hurts. Violence against women. Speak out" ("Im dłużej czekasz, tym bardziej to boli. Przemoc wobec kobiet. Przemów"). Odbiorca odczuwa ulgę, co jest celowym zabiegiem skłaniającym do sprzeciwu wobec przemocy. Kampania nie epatując przemocą zmusza do konfrontacji z cierpieniem jej ofiar.

Aleksandra Chudziak