W Indiach w przeciągu ostatnich 20 lat mogło dojść do 10 mln aborcji płodów płci żeńskiej. Liczba urodzonych dziewczynek w stosunku do liczby urodzonych chłopców obniża się z roku na rok. Jak zauważa UNICEF problem narasta wraz z coraz lepszymi metodami określania płci płodu.

Źródła preferencji dzieci płci męskiej w rodzinach indyjskich, a co za tym idzie dyskryminacji i uprzedzeń względem płci żeńskiej, mają złożoną etiologię. Po części może się do tego przyczyniać wiara wyznawców hinduizmu, iż w osiągnięciu zbawienia pomocne jest spłodzenie syna. Ponadto posiadanie córki wiąże się z zagrożeniem sytuacji finansowej rodziny. Od rodziny dziewczyny wychodzącej za mąż wymaga się bowiem olbrzymiego posagu. Wiele rodzin nie może lub nie chce ponosić takiego ciężaru.

Agencja Bhadra Communications z Bangalore, wspierająca kampanie na rzecz praw kobiet, przygotowała w związku z tym problemem 4 reklamy. Jedna przedstawia schematyczne nagrobki, które jednocześnie są uciętymi i odwróconymi symbolami płci żeńskiej. Na tym tle widniej napis: „Dziewczynka nie żyje. Niech żyją uprzedzenia. Stop zabójstwom płodów i niemowląt płci żeńskiej oraz wykorzystywaniu”.

Pozostałe plakaty prezentują różne proporcje końcówek wtyczek audio i gniazdek audio, symbolizujących narządy męskie i damskie. Liczba wtyczek przewyższa liczbę gniazdek w proporcji 6:1, 7:1; 9:1 i ma oddawać zwiększającą się dysproporcję mężczyzn i kobiet w społeczeństwie.

Wszystkie plakaty zawierają ponadto informację i apel: „W roku 2001 na 1000 chłopców przypadło zaledwie 801 dziewczynek. Stop zabójstwom płodów i niemowląt płci żeńskiej”. Dla porównania – w większości krajów na świecie rodzi się w przybliżeniu 105 dziewczynek na 100 chłopców.

Komentarz redakcji Niewątpliwie kampania ta jest ważną próbą zmiany istniejącej sytuacji, ale nasuwa się pytanie czy cel kampanii nie został sformułowany zbyt ogólnie, by móc oczekiwać jakiś wymiernych sukcesów. Nie wiadomo do kogo przekaz jest adresowany i jakich konkretnie zachowań oczekuje się od adresata. W reklamie tej zabrakło przede wszystkim odwołania się do motywacji grupy docelowej.
M. Pietrzak