Dzieci nie odstępują rodziców na krok. Naśladują ich zachowania. Wszystkie. Film zaczyna się niewinnie, kiedy dziewczynka idzie za swoim ojcem i tak jak on rozmawia przez telefon, a chłopiec stoi przed żółtą linią na peronie i czeka na metro, tak jak ojciec. Ale kolejna scena ukazuje już dziewczynkę idącą za swoją mamą i trzymającą w ręku papierosa, którego później wyrzuca na ziemię. Następne przykłady przedstawiają coraz to bardziej niewłaściwe zachowania, jak np. wyrzucanie puszek na ulicę, agresywne zachowanie wobec zwierząt czy unoszenie się gniewem na sprzedawcę. Punktem kulminacyjnym stają się sceny, gdy matka krzyczy na małe dziecko, a wtóruje jej starsza córka; kolejna kobieta awanturuje się podczas jazdy samochodem używając niecenzuralnych gestów i słów, co czyni także syn siedzący na tylnym siedzeniu; wreszcie mężczyzna chce uderzyć swoją żonę, w czym pomaga mu jego dziecko.

Głównym celem kampanii jest uświadomienie rodzicom, że niezależnie od chwili czy miejsca, ciągle są przez dzieci obserwowani. Jej nazwa dokładnie opisuje to zachowanie: „Children see, children do” ("Dzieci widzą, dzieci robią"), a hasło spotu doradza: „Make your influence positive” ("Uczyń twój wpływ pozytywnym"). Przekaz ma także przypomnieć rodzicom, że są odpowiedzialni za wychowanie swoich dzieci i tym samym za ich zachowania czy nawyki w przyszłości.

Kampania została w 2006 roku zlecona przez NAPCAN (National Association for the Prevention of Child Abuse and Neglect), australijską organizację zajmującą się zapobieganiem stosowania przemocy wobec dzieci. Film ukazywał się nie tylko w telewizji i Internecie (ponad milion wyświetleń na YouTube), ale był także emitowany w kinach.

Agnieszka Kliks-Pudlik