Specjaliści w udawaniu – wędkarze na pomoście, młoda kobieta w sypialni, mężczyzna w kuchni, starsza dama w galerii sztuki, grupa ludzi na schodach, pasażerowie na stacji metra… wszyscy w milczeniu, z głowami lekko schowanymi w ramionach, udają, że czegoś nie widzą.

Sceny, których wspólnym mianownikiem jest społeczna obojętność, przeplatane są ujęciami smutnych, zrezygnowanych dzieci. Tylko jedna z kobiet stojąca w tłumie ludzi odwraca się. Jedna to mało, ale dobrze, że chociaż ona. Spot australijskiej organizacji ACT for kids walczącej z przemocą wobec dzieci, wzywał do stawienia czoła problemowi krzywdzenia dzieci: “It’s all too easy to turn back on child abuse. Face up and help ACT for kids” („Niezwracanie uwagi na wykorzystywanie dzieci jest zbyt proste. Podnieś wzrok i pomóż ACT for Kids”).

„ACT” pisane wielkimi literami nawiązuje do poprzedniej nazwy organizacji- Abused Child Trust. Działa ona od ponad 20 lat, organizując pomoc psychologiczną dla nieletnich i ich rodzin, prowadząc cztery domy tymczasowe dla dzieci ze społeczności aborygeńskich oraz akcje edukacyjne w szkołach.
A. Postek