Kampania “If England get beaten, so will she” jest bardzo konkretną odpowiedzią na insight – „kiedy trwa mecz piłkarskiej drużyny narodowej wzrost wskaźników przemocy domowej szacuje się o 26% ; w przypadku zaś przegranego meczu, liczba wzrasta aż o 38%” – o czym informuje organizacja wspierająca ofiary przemocy domowej w Anglii – National Centre for Domestic Violence – NCDV .

Kampania oparta jest na printach, które pokazują pobitą kobietę, a krew na jej twarzy układa się we flagę Anglii. W zasadzie nie sposób oceniać kreacji – jest taka, jak jest – konkretna, dosadna. Odpowiada na insight i w artystczny sposób pokazuje problem przemocy domowej.

Jestem przekonany, że kampania mogłaby być bardziej skuteczna gdyby ambasadorami byli znani angielscy piłkarze.  Uważam, że kampanię możnaby uznać za udaną gdyby nie niejasna sytuacja – różnych wersji plakatów. Kreację przygotowano z uwzględnieniem kształtu flag Japonii oraz Szwajcarii. I tu pojawia się pytanie – po co? Czy chodzi o to aby mężczyznom w Anglii ulżyć i pokazać, że w innych krajach też mężczyźni biją kobiety? Moim zdaniem dodatkowe wersje printów są zupełnie niepotrzebne. Nie rozumiem po co?  Czy w Szwajcarii i Japonii „rozgrywa się” ten sam problem przemocy domowej i podobnie rosną wskaźniki agresji? Jeśli tak, to do kogo jest kierowana angielska  kampania? Czy powinienem trzymać kciuki za Anglię?

Wypowiedzi udzielał Paweł Prochenko, specjalista ds. komunikacji oraz realizacji kampanii społecznych.

Szczegóły dotyczące kampanii “If England get beaten, so will she” znajdują się TUTAJ