Około stu tysięcy Brytyjczyków cierpi na chorobę, która powoduje spustoszenie w organizmie. Dwukrotnie częściej dotyka ona kobiety niż mężczyzn. Reklamy przygotowane na zlecenie brytyjskiego Towarzystwa Stwardnienia Rozsianego (Multiple Sclerosis Society) w kwietniu br. zwracają uwagę na najczęstsze spośród wielu symptomów stwardnienia rozsianego.

Osoby nim dotknięte borykają się z trudnościami w poruszaniu się, koordynacji ruchowej i utrzymaniu równowagi („You tremble. It’s dizzy. No muscle control” – „Drżysz Masz zawroty głowy. Nie kontrolujesz mięśni”). Mogą również doświadczać zaburzeń widzenia takich jak spadek ostrości wzroku, oczopląs, podwójne widzenie, które niekiedy prowadzą nawet do czasowej utraty wzroku („You can’t focus. It’s blurry. No colour. The full blindness” – „Nieostry wzrok. Wszystko zamazane. Brak koloru. Całkowita ślepota”). Czasem mają kłopoty z kontrolą pęcherza („You can’t know. It’s awkward. No control” – „Nigdy nie wiesz. To dziwne. Nie masz kontroli”).

Przebieg choroby jest wielofazowy, z okresami zaostrzeń i remisji („It happens. Then stops. It happens again. Sometimes it lasts the whole day.” – „To się zdarza. Potem przechodzi. Znowu się powtarza. Czasami trwa cały dzień”).

Choroba atakuje niepostrzeżenie, nie dając znaków ostrzegawczych, które pozwoliłyby przewidzieć jej nadejście. („There is no warning sign. People with MS can never predict.” – „Nie ma znaków ostrzegawczych, Ludzie z MS nie mogą go przewidzieć”).

Przygotowane przez agencję Dag&David reklam miały dostarczyć informacji, czym jest stwardnienie rozsiane i gdzie można szukać pomocy. Autorzy kreacji, jak sami podkreślają, chcieli stworzyć obraz na tyle fascynujący, aby skłonił odbiorców do przeczytania dłuższego tekstu informacyjnego. Metafora porcelanowej lalki miała nieco złagodzić przekaz, by był on mniej dosłowny i mniej szokujący. Istnieje jednak obawa, że kreacje ukazujące zdjęcia złamanej lalczynej nogi bądź jej poranionego policzka, zasugerują odbiorcom raczej większą podatność na złamania kości lub przemoc wobec dzieci, a nie zaburzenia równowagi i widzenia, których dotyczą hasła kampanii.
P.Cieślikiewicz