Nie jest dobrze – większość Polaków mieszka jak Europejczycy! Taki wniosek można wyciągnąć z haseł kampanii „Dach nad głową”. Chyba niesłusznie. Habitat of Humanity Poland apeluje przecież o respektowanie 25. artykułu Deklaracji Praw Człowieka. Akcja ma zwrócić uwagę na problem biedy mieszkaniowej w Polsce i sprowokować społeczeństwo do działania.

Hasła kampanii są odważne. Ich siła tkwi w ironii z jaką przedstawiają problem. Komunikat jest mocny, ale przekaz nie autentyczny. Wydaje się być nadużyciem. Bo w czyim imieniu autorzy kampanii piszą na strzępach kartonowych pudeł: „Jest dobrze. Żyjemy w ciasnocie a moglibyśmy w ogóle nie żyć.”? Chyba nie w imieniu bezdomnych i ubogich rodzin wielodzietnych. Na taki sarkazm mogą zdobyć się raczej osoby, których problem mieszkaniowy nie dotyczy. Nie sądźmy, że podobny stosunek do swojej sytuacji mają również dotknięci problemem. Czy wolno nam zabierać głos w czyimś imieniu dowolnie formułując jego potrzeby? Reklama społeczna to nie leczenie, ale zasada primum non nocere dotyczy wszystkich pomagających, przede wszystkim tych z powołania.

11,9 milionów Polaków mieszka z co najmniej trzema osobami w pokoju – mówi dopisek na plakacie. Dlaczego nie użyto tego jako głównego hasła kampanii? Liczby nie kłamią!

Dach położono również w sieci. Dachnadglowa.org to serwis internetowy kampanii. Na powitanie zadaje trzy pytania i diagnozuje sytuację mieszkaniową gościa. Bez względu na wynik proponuje – podpisanie listu do premiera i namawia do przysłania zdjęcia biedy mieszkaniowej.

Akcja „Dach nad głową” stawia przed społeczeństwem zadanie – wzruszyć Donalda Tuska i zawstydzić ludzi biednych. Nie przyłączam się.
Piotr Płachecki

Opis kampanii: Polska krajem biedy mieszkaniowej