Kwestia równouprawnienia kobiet i mężczyzn wciąż powraca w różnych kontekstach, tym razem w dosyć zaskakujący sposób. Bohaterką spotu jest Nathalie, a widz ogląda sceny z jej życia, przedstawiające ją w codziennych zajęciach i obowiązkach. Nathalie – kobieta, matka, żona, pracownik. Głos narratora określa statystyczny udział kobiet w poszczególnych zajęciach. Nathalie działa jak automat: podaje śniadanie dziecku przekąszając coś w międzyczasie, przygotowuje miskę dla pasa, wstawia pranie, poprawia garnitur męża, który spokojnie stoi przy lustrze, w końcu odprowadza dziecko do szkoły i biegnie do pracy. Tam niestety nie odnosi takich sukcesów jak w domu, nie ma takiego autorytetu wśród współpracowników (w większości mężczyzn) i nie ma wszystkiego pod kontrolą. Kiedy już zapada zmrok Nathalie wraca do domu, z siatkami pełnymi zakupów, biegnie ponieważ jej autobus właśnie odjeżdża. I nagle upada, wokół zbierają się przechodnie, którzy chcą jej pomóc, a film nie kończy się niestety szczęśliwie.

Ze spotu ewidentnie wynika, że współczesne kobiety, których przedstawicielką jest Nathalie (nowoczesna i ambitna), wciąż są dyskryminowane w pracy, a w domu obarczone większą odpowiedzialnością niż partnerzy. Jednak – jak mówi narrator – jest jedna rzecz, w której równowaga między płciami jest zachowana: śmierć z powodu ataku serca. Spot ma być apelem Cardiovascular Research Foundation skierowanym do wszystkich kobiet po 40. roku życia, by nie lekceważyły swojego zdrowia i zawczasu o nie zadbały, poddając się odpowiednim badaniom: One in two people who die of cardiac arrest is a woman. If you are over 40, consult a cardiologist („jedna na dwie osoby umierające z powodu zatrzymania akcji serca jest kobietą. Jeśli jesteś po 40. roku życia skonsultuj się kardiologiem”).

Kornelia Machura