Nikogo, kto pamięta Raya Charlesa, chyba nie dziwi już widok niewidomego pianisty. Celem kampanii słoweńskiego Centrum Autyzmu jest sprawienie, żeby przestały dziwić też takie osoby jak Derek Paravicini – niewidomy pianista chory na autyzm. Większość akcji poświęconych problemowi autyzmu odnosi się do związanych z tą chorobą niedogodności, a bohaterem kampanii „Autism has two faces” („Autyzm ma dwie twarze”) jest osoba, która osiąga sukces.

Tytułową „pierwszą twarzą” autyzmu jest twarz mężczyzny zmagającego się z codziennością, któremu trzeba pomóc przy nalewaniu wody z dzbanka. Drugą zaś – twarz pewnego swoich umiejętności pianisty. Jest nim wspomniany wcześniej Paravicini, brytyjski wirtuoz fortepianu. Zdjęcia wykorzystane w kampanii wyglądają jak lustrzane odbicia i uderzają swym podobieństwem – to samo otoczenie, ten sam człowiek, jednak w zaskakująco innej roli. Pod pierwszym z nich widnieje napis: „Derek Paravicini. A man with autism” (Derek Paravicini. Człowiek z autyzmem). Pod drugim, będącym równocześnie zaproszeniem na koncert artysty – „Derek Paravicini. The piano virtuoso. Autism has two faces” (Derek Paravicini. Wirtuoz fortepianu. Autyzm ma dwie twarze).

Bilety na koncert, który odbył się 17 września 2010 roku w Lublanie, sprzedały się w ciągu pięciu dni, a każdy kupiony bilet pomógł w zbieraniu funduszy na rzecz uzdolnionych dzieci dotkniętych autyzmem.

Przesłanie kampanii dodatkowo wzmacnia fakt, że zdjęcia w niej wykorzystane zostały wykonane przez autystycznego piętnastolatka.
A. Jastrzębska