Opublikowano raport „DNA Miasta: Diagnoza” zawierający wnioski dotyczące sposobów włączania mieszkańców w budowanie wizji kultury miast kandydujących do tytułu ESK2016.

Badania pokazują, że w miastach kandydujących nie udało się wypracować żadnych nowych mechanizmów włączania zwykłych mieszkańców w proces tworzenia aplikacji – to główna teza raportu. Pokazuje on, że proces angażowania mieszkańców opierał się głównie na konsultacjach z ekspertami i akcjach informacyjno – promocyjnych.

Miasta bardzo ambitnie podeszły do zadania konkursowego. Przygotowały aplikacje zakładające głębokie przemiany w mieście – zarówno w sferze kultury, jak i partycypacji obywatelskiej. Raport pokazuje, w jaki sposób miasta zaplanowały realizację swoich wizji. Istotny jest niespotykany wcześniej wzrost zainteresowania kulturą miejską wśród mieszkańców i władz miasta. Autorzy raportu zauważyli również pozytywną zmianę postrzegania kultury, jako możliwości rozwoju całego miasta i jego mieszkańców.

Opublikowany raport jest podsumowaniem ośmiomiesięcznego programu badawczego „DNA Miasta: Diagnoza” koncentrującego się wokół sposobów zwiększania aktywności mieszkańców we wspólnym tworzeniu miejskiej polityki kulturalnej. Prowadzony był przez zespół Res Publiki przy wsparciu ekspertów z Centrum Studiów nad Demokracją Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie.

Podsumowanie programu „DNA Miasta: Diagnoza” zawiera teoretyczne ujęcie problematyki partycypacji obywatelskiej w kulturze oraz analizę badań dotyczących prowadzenia tej polityki przez miasta startujące w konkursie o tytuł ESK 2016. W raporcie eksperci zajmujący się tematyką polityki kulturalnej zwracają uwagę na błędy popełniane przez kandydatów oraz pozytywne przykłady wdrażanych rozwiązań. Mogą być one interesujące zwłaszcza dla tych miast, które znalazły się w finale konkursu.

Pełny raport znajduje się na stronie programu „DNA Miasta” pod adresem: www.dnamiasta.pl.

Powstanie raportu było możliwe dzięki dofinansowaniu ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu Obserwatorium Kultury 2010.