Okrzyki rozkoszy dobiegające z pokoju i matka, przyłapująca syna na gorącym uczynku – przez przeszło połowę 46-sekundowego spotu można odnieść mylne wrażenie, że ma on przypomnieć rodzicom o konieczności kontroli zachowań seksualnych swoich dzieci. Jednak ten film, będący częścią kampanii realizowanej od początku listopada w USA, jest w całości poświęcony problemowi cukrzycy. Kampania „Cukrzyca to nie przelewki” realizowana jest przez cały listopad, który w Stanach Zjednoczonych jest Narodowym Miesiącem Walki z Cukrzycą.

W świetle statystyk przytoczonych przez autorów kampanii, co 30 sekund jeden mieszkaniec Stanów Zjednoczonych traci nogę z powodu cukrzycy. Choroba ta jest również numerem jeden jeśli chodzi o przyczyny utraty wzroku. W spocie otyły chłopak zostaje przyłapany przez swoją matkę „na gorącym uczynku”, podczas delektowania się kalorycznym hamburgerem – zarówno to nagranie jak i specjalnie uruchomiona strona internetowa www.diabetesisnopicnic.com stanowią próbę uświadomienia rodziców, jakie konsekwencje może rodzić cukrzyca oraz zachęca ich do zapoznania się z działaniami, jakie powinny być poczynione by jej uniknąć.

Wyniki przeprowadzanych w USA badań wskazują na fakt, iż blisko 50% rodziców otyłych dzieci nie zdaje sobie sprawy z tego, że ich pociechy ważą za dużo – pomimo tego, że miażdżąca większość amerykańskich rodziców uznaje otyłość za problem w swoim kraju.

Strona internetowa Diabetes Is No Picnic dostarcza rodzicom cennych wskazówek, które pozwolą uchronić ich dzieci od cukrzycy (między innymi poprzez zachęcanie do sportu czy ustalanie limitów czasu przeznaczanego na oglądanie telewizji), a także pozwala wyliczyć BMI dzięki któremu można określić, czy w danym przypadku rzeczywiście istnieje realne ryzyko choroby.

W Stanach Zjednoczonych powinien istnieć swego rodzaju „głód” kampanii podobnych do tej zrealizowanej przez agencję Serve Marketing – szacuje się bowiem, że około 25 milionów młodych Amerykanów jest otyłych, co stawia ich bezpośrednio przed ryzykiem cukrzycy i innych problemów zdrowotnych.
E. Janota