Fundacja Mama w ramach kampanii społecznej „O Mamma Mia! Tu wózkiem nie wjadę”, po raz kolejny przebadała dostosowanie warszawskiej przestrzeni do potrzeb osób poruszających się na wózkach lub z wózkami. Dziś odbyła się konferencja na której przedstawiono wyniki tych badań.

Od lutego do kwietnia 2011 r. wolontariuszki Fundacji, uzbrojone w wózki ze swoimi dziećmi, przetestowały warszawskie dworce kolejowe, stacje metra oraz dwa główne szlaki komunikacyjne. Sprawdzały jak wygląda tam m.in. możliwość skorzystania z toalety, zejścia na peron lub przystanek autobusowy czy przewinięcia dziecka.

Przykładowe wnioski wyglądają następująco:
– Na 3 stacjach są toalety dla osób niepełnosprawnych, ale nie są dostępne z powodu konieczności pobrania klucza do nich, a ten można pobrać tylko w miejscu do którego prowadzą schody (toalety na stacji Świętokrzyska, Centrum) lub dlatego, że znajdują się ze strony, z której nie ma dostosowanego wejścia (stacja Imielin).
– Na żadnej ze stacji nie ma toalety w pełni przystosowanej do osób z małymi dziećmi.
– Pracownicy toalet niechętnie lub wcale nie chcą wpuszczać osób z wózkami dziecięcymi do toalet dla osób niepełnosprawnych.
– Na dwóch (z 6) warszawskich dworcach znajdują się toalety przystosowane do potrzeb niepełnosprawnych, ale do jednej z nich nie ma dostępu.
– W żadnej z dworcowych toalet nie ma przewijaków dziecięcych, ich postawienie nie jest na razie planowane.
– 3 dworce zostały ocenione jako „w miarę czyste”, na pozostałych jest uciążliwy, nieprzyjemny zapach.

W raporcie dotyczącym warunków poruszania się osób niepełnosprawnych w okolicach Dworca Centralnego wolontariuszka Fundacji zanotowała: „Oznakowanie dla osób niepełnosprawnych prowadzi donikąd (jest ikonka wózka i strzałka, konsekwentne podążanie we wskazanym kierunku kończy się w jednym przypadku na schodach, a w drugim na płocie budowy). Winda istnieje, można nią teoretycznie zjechać z Hali Głównej dworca do pasażu handlowego i na perony. Funkcjonariusz SOK wytłumaczył, że służy ona do przewozu materiałów budowlanych i prawdopodobnie dlatego nie jest w żaden sposób oznakowana (niemożliwe jest właściwie znalezienie windy, jeśli się nie wie, że ona tam jest).”

Na konferencji obecni byli przedstawiciele władz miasta, a dokładniej dzielnic Śródmieście, Ochota, Mokotów. Opowiadali o tym jak powoli dostosowują swoje dzielnice i urzędy do potrzeb osób z wózkami. – Niestety za warunki na głównych węzłach komunikacyjnych miasta odpowiada Zarząd Dróg Miejskich, a nie urzędy dzielnic. Potrzeba zatem szerszego spojrzenia na miasto, z perspektywy władz – mówi Urszula Majewska z UDZ Śródmieście.

W ramach tradycyjnego happeningu towarzyszącego kampanii „O Mamma Mia! Tu wózkiem nie wjadę” Sylwia Chutnik, prezeska Fundacji demonstrowała trudności i wyzwania stojące przed mamą, która musi podnieść wózek z dzieckiem, aby wnieść go na schody. – Proszę sobie wyobrazić, że wózek z dzieckiem może ważyć nawet 20 kilogramów – tłumaczyła – Częste noszenie takiego wózka oznacza bóle kręgosłupa, nadwyrężenie wiązadeł macicy i chroniczny ból mięśni rąk.

W tej edycji kampanii fundacji towarzyszyli nowi partnerzy: Towarzystwo Przyjaciół Szalonego Wózkowicza, reprezentujące mieszkańców Warszawy poruszających się na wózkach oraz serwis singlemom.pl przeznaczony dla mam szczególnie wrażliwych na utrudnienia w poruszaniu się po mieście, bo skazanych na samodzielne ich pokonywanie. – Z naszej ankiety wynika, że załatwienie sprawy urzędowej np. w Białymstoku to dla kobiety z dzieckiem w wózku niemal osobna dyscyplina sportu. Podobnie jest w Przemyślu. Nie ma jak wjechać do urzędu, nie ma miejsca w którym można spokojnie zostawić wózek. O toaletach czy przewijakach nawet nie wspomnę – mówiła na konferencji Beata Szostak, przedstawicielka serwisu.

Więcej informacji znajduje się na stronie projektu.
P. Wajszczak