28 listopada 2013 roku ukaże się druga część drukowanej mapy Tu było, tu stało 2. Znikająca architektura Warszawy po 1989 roku, która jest integralną częścią projektu „Tu było, tu stało”. Projekt, który na początku funkcjonował głównie w internecie, zaistniał w formie drukowanej po raz pierwszy w 2011 roku.

Na nowej mapie zaznaczono dwadzieścia kolejnych stołecznych obiektów, które zniknęły z przestrzeni miejskiej Warszawy po roku 1989. Znalazły się wśród nich wyburzone budynki, m.in. Międzynarodowy Dworzec Lotniczy Warszawa-Okęcie, Koszary Grodzieńskiego Pułku Huzarów, Fabryka Braci Łopieńskich czy Zakład Przemysłu Odzieżowego „Cora”, oraz obiekty, które co prawda fizycznie istnieją, ale zostały w sposób znaczący przekształcone z zatarciem ich wysokiej klasy architektonicznych wartości: zespół SKS „Warszawianka”, wnętrza Dworca Śródmieście czy bar „Wenecja”. Organizatorzy chcą zaprezentować zarówno te budynki, które były cenne ze względu na swoją wartość artystyczną bądź historyczną, jak i te, których znaczenia należy upatrywać w społecznym wymiarze – utrwaliły się w sposób szczególny w pamięci warszawiaków, często współtworzyły kulturowy kontekst, stanowiąc o charakterze danego miejsca.

Celem tej publikacji jest nie tylko udokumentowanie wybranych wyburzonych bądź przekształconych obiektów, lecz także zaciekawienie historią, tradycją i architekturą stolicy, zwrócenie uwagi na potrzebę dbania o dziedzictwo kulturowe, a także o przestrzeń miejską Warszawy.

Mapa jest dwujęzyczna (z tłumaczeniem na język angielski) i bezpłatna. Zawiera zdjęcia obiektów wraz z opisami, nazwiskami projektantów, datami powstania, a także wyburzeń. Idea całego projektu „Tu było, tu stało” związana jest szerzej również z problematyką planowania przestrzeni miejskiej Warszawy w kontekście ochrony jej dziedzictwa architektonicznego.

Premiera mapy połączona z debatą odbędzie się 28 listopada 2013 (czwartek) o godz. 18 w Domu Spotkań z Historią na ul. Karowej 20 w Warszawie. Projekt realizowany jest przez Stowarzyszenie Masław.