Co czyni psa znakomitym towarzyszem człowieka oraz terapeutą, w jaki sposób pracują psy-terapeuci, w jakich zaburzeniach ma zastosowanie terapia z udziałem psa i jakie są dowody na skuteczność dogoterapii, opisuje monografia „Dogoterapia” wydana przez PWN. 

Bliskie relacje między człowiekiem (homo sapiens) a psem domowym (canislupus familiaris) trwają od około trzydziestu tysięcy lat. W tym czasie pies stał się naturalnym towarzyszem człowieka. W ciągu ostatnich wieków dostrzeżono także korzystny wpływ psiej obecności na pacjentów doświadczających różnych chorób i niepełnosprawności ruchowej, psychicznej czy somatycznej. W naukowej monografii poświęconej dogoterapii autorzy prześledzili historię kontaktów człowiek–pies oraz społeczny obraz psa w różnych systemach religijnych, filozoficznych i kulturowych. Przedstawili rys historyczny dogoterapii, jej nurty, standardy etyczne obowiązujące dogoterapeutów oraz zasady prawnej ochrony zwierząt.

Autorzy to dr Kasper Sipowicz – pedagog, germanista oraz politolog-niemcoznawca. Inicjator powstania Zespołu Badawczego nad Dogoterapią. Autor wielu monografii, artykułów i recenzji naukowych. Związany z Wyższą Szkołą Studiów Międzynarodowych w Łodzi. Społecznie zaangażowany w popularyzację alternatywnych metod terapii – dogoterapii (kynoterapii) i felinoterapii; mgr Edyta Najbert – historyk oświaty, pedagog oraz nauczycielka. Autorka i współautorka artykułów i książek naukowych. Prywatnie zaangażowana w działalność na rzecz ochrony zwierząt; dr hab. n. med. prof. UM Tadeusz Pietras – psychiatra, pulmonolog, internista oraz psycholog. Kierownik Zakładu Farmakologii Klinicznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Autor wielu publikacji zarówno krajowych, jak i zagranicznych. Przewodniczący Komisji Rewizyjnej łódzkiego oddziału Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Prywatnie społecznik zaangażowany w działalność na rzecz osób niepełnosprawnych i odrzuconych społecznie.