Do czwartku, 19 grudnia, przed Bramą Główną Uniwersytetu Warszawskiego można oglądać wystawę fotografii „Zhanaozen 2011 – prawda o prawach i wolności” zorganizowaną przez Fundację Otwarty Dialog. Wystawa powstała z okazji drugiej rocznicy pacyfikacji strajku pracowników sektora naftowego w kazachskim mieście Zhanaozen. Zdjęcia zrobili sami uczestnicy i naoczni świadkowie tamtych wydarzeń.

Na wystawie zostało zaprezentowanych 27 zdjęć anonimowych autorów, przedstawiających historię ludzi, którzy masowo zaprotestowali przeciwko dyktaturze i wyzyskowi. W maju 2011 roku kilkanaście tysięcy kazachskich robotników, pracujących w mieście Zhanaozen, rozpoczęło strajk. Żądali podwyżek płac i lepszych warunków pracy oraz rejestracji niezależnych związków zawodowych. Mimo pokojowej formy protestów, autorytarne władze Kazachstanu nie podjęły dialogu ze strajkującymi. 

Po pięciu miesiącach masowych zwolnień i represji, 16 grudnia 2011 roku doszło do pacyfikacji strajku przez policję. Oficjalnie zginęło 17 osób, a 86 zostało rannych. Nieoficjalne dane, pochodzące od świadków i personelu medycznego, mówią o 80-100 zabitych. Kilkadziesiąt osób trafiło do więzień z kilkuletnimi wyrokami skazującymi.

Zdjęcia opowiadają historię tysięcy protestujących robotników oraz ich rodzin, która rozegrała się w ciągu kilku miesięcy trwającego strajku oraz bezpośrednio po nim. Za czynny udział w strajku i działalność opozycyjną został osadzony w więzieniu Bolat Atabayev – znany na całym świecie reżyser teatralny i jeden z najwybitniejszych współczesnych kazachskich artystów. Zwolniono go 3 lipca 2012 r. Uwolnienie Atabayeva możliwe było m.in. dzięki uhonorowaniu go Nagrodą Goethego za wkład w rozwój kultury i języka niemieckiego w Kazachstanie. Chcąc uniknąć międzynarodowego skandalu, kazachskie władze zdecydowały się zwolnić go z więzienia, a następnie zmusiły do opuszczenia kraju.